Murray Spangler werkt als nachtportier in Canton, een klein stadje in Ohio. Murray heeft astma, en het stof dat omhoog dwarrelt als hij trappen en kleedjes schoonmaakt, maakt zijn gezondheidstoestand er niet beter op. Dan ontdekt hij een ingenieuze oplossing.

Hij neemt een zeepdoos, een ventilator, een zijden kussensloop en een bezemsteel en zet dit alles in elkaar. Zo ontstaat de eerste stofzuiger. Een poging om deze te gebruiken levert bemoedigende resultaten op.

Spangler is een ondernemende man en begrijpt wat de mogelijkheden van het instrument zijn. Hij bedenkt hoe hij deze op de markt kan brengen. Aangezien hij niet vermogend is, beschikt hij niet over de middelen om risico’s te kunnen lopen.
Wat hij nodig heeft, is een geldschieter, maar eerst moet hij nog zien hoe deze nieuwe, vreemde bezem door de gebruiker wordt onthaald.

Hij stuurt hem naar een vriendin, Susan Hoover. Die actie zal hem geen windeieren leggen. Susan is een nieuwsgierige en oordeelkundige vrouw. Zij test de stofzuiger een paar dagen in haar huis uit en is enthousiast. De resultaten zijn uitstekend, tijd en moeite worden gehalveerd, en het stof wordt niet alleen verplaatst, maar opgenomen en verwijderd.

Zij praat erover met haar man William H. Hoover. “Boss” Hoover, zoals hij wordt genoemd, fabriceert en verkoopt leren producten in zijn winkel in Canton.
Als hij ziet hoe enthousiast zijn vrouw is, voelt hij als groot ondernemer intuïtief aan welke mogelijkheden een dergelijk product op de markt heeft.

Hij koopt het octrooi van Spangler en begint stofzuigers te produceren in een hoekje van zijn winkel. Hij neemt personeel in dienst en begint zes machines per dag te produceren.

Het is 1908: de Hoover is geboren.
De beperkte afzetmarkt van een Amerikaans provinciestadje blijkt al snel te klein. Hoover heeft ambitieuze plannen en bedenkt hoe hij het product in het hele land kan verkopen. Hij besluit een advertentie te zetten in de Saturday Evening Post: eenieder die daarom verzoekt, mag de stofzuiger tien dagen gratis uitproberen.  

De verzoeken worden niet naar het hoofdkantoor gestuurd. Hoover kiest in elke stad een winkel met een zekere naam waar de orders naartoe gestuurd worden en waar de producten voor de proefperiode naartoe worden gebracht. Het idee is uitstekend en gunstig voor Hoover – die in het land kan uitbreiden, voor de consumenten – die kunnen vertrouwen op een erkende winkel, voor de winkelier - die een percentage van de verkoop krijgt en een partner in de onderneming wordt.  

Deze slimme strategie leidt al snel tot een klantennetwerk voor zijn producten en ook tot een solide netwerk van gevestigde en goed aangeschreven winkels die zijn producten promoten.  

In de loop van de tijd worden de verkooptechnieken geperfectioneerd. De “Boss” heeft veel oog en interesse voor de manier waarop zijn producten worden verkocht. Al de eerste jaren leidt hij goed voorbereide vertegenwoordigers op, die hij klaarstoomt voor de huis-aan-huisverkoop. Ook richt hij showrooms in om potentiële klanten de voordelen van schoonmaken “volgens Hoover” te demonstreren.

De ondernemingszin van Hoover is grenzeloos.
Na het succes thuis, richt hij vanaf nu zijn blik op het buitenland. In 1911 legt hij de eerste handelscontacten met Canada, in 1919 betreedt hij de Britse markt.
De historische zetel in Perivale, West London, wordt in 1932 in gebruik genomen. Dankzij de snelle groei is Hoover binnen een paar jaar aanwezig op de vier continenten.

Toch is Hoover meer dan alleen een uitstekende verkoper en marketeer.  Als ondernemer begrijpt hij dat hij, om op de markt te blijven, moet investeren in de innovatie van het product. Aangezien hij niet beschikt over de specialistische bagage, stelt hij een team samen van gespecialiseerde technici waarmee hij programma’s opstelt ten behoeve van de ontwikkeling van de techniek en het design. Het is 1909: nog maar twee jaar na de uitvinding op de trap van een onbeduidend hotel in Canton is Hoover al een gevestigd bedrijf met een industrieel ontwikkelingsplan.

De eerste jaren is de groei enorm, en grotendeels terug te voeren op zijn filosofie van continue innovatie. Na jaren van onderzoek wordt in 1926 de eerste stofzuiger met mattenklopper gemaakt. Terwijl een metalen staaf zachtjes op het kleed klopt, verwijdert een borstel het stof en vuil, terwijl een zak het stof opvangt en verwijdert. “Klopt, borstelt, zuigt!”, wordt enkele jaren later de beroemde reclameslogan. Het systeem, dat ingrijpend wordt gewijzigd en geperfectioneerd, vormt nog altijd het technologische hart van de Hoover stofzuigers.

In 1936 verwerft Hoover, vooruitlopende op de marktvraag, het octrooi op een stofzuiger met uittrekbare stang, wat vervolgens een van de algemene kenmerken van de moderne stofzuigers wordt.

Aan het einde van de jaren dertig is Hoover de grootste producent stofzuigers in de Verenigde Staten. Maar de tijden zijn veranderd; de Tweede Wereldoorlog dreigt, met de inherente economische instabiliteit en de productie wordt omgevormd ter ondersteuning van de oorlogsvoering.

In 1942 zet Hoover de productie van stofzuigers stil. De machines werden omgebouwd. De persen voor de plastic onderdelen werden aangewend om helmen te produceren, de naaimachines werden gebruikt voor de parachutes. Voor deze inspanning werd Hoover meerdere malen bekroond door de overheid.

Dat Hoover gul van aard was, was echter al vóór de oorlog duidelijk. Hoover zette ontspanningsverenigingen op voor zijn personeel (een daarvan werd de zetel van de YMCA in Canton), nam plaats in het bestuur van de plaatselijke school en was burgemeester geworden.  

Een verlichte ondernemer met oog voor sociale behoeften van zijn eigen werknemers en de lokale gemeenschap. Maar de tijden zijn nu anders, de oorlog vereist een grondiger, allesomvattende inspanning.

Het gaat echter om een inspanning die niet alleen materieel is.  
Vanuit de Engelse vestiging in Perivale komen alarmerende berichten; Groot-Brittannië wordt gebombardeerd door de Duitsers. Hoover slaagt erin 84 Engelse kinderen in veiligheid te brengen, door ze onder te brengen bij de gezinnen van zijn eigen werknemers in North Canton. Aan het einde van de oorlog keren de kinderen terug naar Europa, zonder dat de banden met de gemeenschap worden verbroken. Eenmaal volwassen gaan veel van hen naar de Verenigde Staten om in Ohio te gaan wonen. Hoover organiseert reünies voor deze bijzondere “veteranen” in Canton en in Engeland, waarbij ervaringen worden uitgewisseld.   

In 1946 wordt de productie in de nieuwe vestiging in Cambuslang (Schotland) gestart. In 1948 wordt de productie-unit in Merthyr (Wales) in gebruik genomen voor de wasmachines. Hiermee verovert Hoover het leiderschap op de Britse markt, waarop Hoover vandaag nog steeds een belangrijk merk vormt.

De Hoover Group zet zijn expansie voort tot in de jaren tachtig, wanneer een reorganisatie van de productie en een herinrichting van de bedrijfsstructuur plaatsvinden. De vestiging in Perivale wordt verkocht en de productie van de stofzuigers wordt verplaatst naar Cambuslang.

In 1985 breekt een periode aan van overnames: Chicago Pacific Corp. neemt de internationale activiteiten van Hoover over. In 1989 neemt Maytag Corp. (tweede producent van huishoudelijke apparatuur in de VS) Chicago Pacific over en, als gevolg daarvan, ook Hoover. In 1993 vormen Hoover Trading Company en Hoover UK de Hoover European Appliances Group.

In 1995 neemt Candy van Maytag Corporation de volledige Hoover European Appliances Group over, inclusief het gebruiksrecht van het merk voor heel Europa, Noord-Afrika en een deel van het Midden-Oosten. Tegenwoordig is Hoover nummer 1 op het gebied van floorcare in Italië.

Hoover produceert en verkoopt een breed assortiment grote huishoudelijke apparaten die hoog in de markt geplaatst zijn, op basis van voortdurende innovatie en prestaties en geavanceerd design.